Jeden z trybów prywatyzacji bezpośredniej przewidziany w ustawie z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (Dz.U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm.).

W przypadku oddawania przedsiębiorstwa do odpłatnego korzystania, ustawodawca ograniczył krąg podmiotów, którym prywatyzowane przedsiębiorstwo może być przekazane, poprzez wprowadzenie zapisów preferujących spółki kapitałowe osób fizycznych, z udziałem pracowników przedsiębiorstwa państwowego.

Umowa o oddanie przedsiębiorstwa do odpłatnego korzystania jest zawierana na okres nieprzekraczający 15 lat. Jeżeli spółka spełnia wymagania określone w ustawie o komercjalizacji i prywatyzacji, może przejąć do odpłatnego korzystania przedsiębiorstwo z pominięciem trybu publicznego.

Zastosowanie tej ścieżki prywatyzacji wiąże się z koniecznością ponoszenia przez spółkę opłat na rzecz Skarbu Państwa (rat kapitałowych i opłat dodatkowych - podstawa prawna: Rozporządzenie Rady Ministrów z 14 grudnia 2004 roku (Dz.U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2667). Ich wysokość jest uzależniona od wartości przedmiotu umowy oraz czasu trwania umowy. Ponieważ są to znaczące obciążenia, stosowane tej formy prywatyzacji powinno ograniczać się do przedsiębiorstw o korzystnej sytuacji ekonomiczno-finansowej. Ponadto wymagane jest spełnienie przez spółki ubiegające się o możliwość odpłatnego korzystania z przedsiębiorstwa szeregu warunków (zgromadzenie odpowiedniego kapitału założycielskiego, korzystnej jego struktury, opracowania realnego planu działania, itp.), wskazujących na efektywne działanie spółki oraz wywiązywanie się z zobowiązań, w tym na rzecz Skarbu Państwa. Stosowanie tej ścieżki prywatyzacji powinno być także ograniczane w odniesieniu do przedsiębiorstw charakteryzujących się sezonowością produkcji, których sprawność działania w znacznej mierze uzależniona jest od finansowania ze środków obcych (kredyty).

Oddanie przedsiębiorstwa do odpłatnego korzystania spółce z udziałem pracowników może w wielu przypadkach nie zapewniać odpowiedniego dopływu kapitału przeznaczanego na rozwój i inwestycje w nowopowstałym podmiocie gospodarczym. W związku z tym w ustawie o komercjalizacji i prywatyzacji wprowadzono warunek, aby co najmniej 20% kapitału założycielskiego spółki pracowniczej obejmowane było przez osoby fizyczne niezatrudnione w prywatyzowanym przedsiębiorstwie tzn. inwestorów zewnętrznych.

WSTECZ